Tropico 4

Tworzenie tropikalnego raju po raz czwarty…

Witaj drogi Presidente! Nie obchodzi mnie, w jaki sposób i dzięki czemu objąłeś władzę nad tą wyludnioną wysepką z trzema chatami na krzyż i drewnianym kościołem. Od tej pory na Twojej głowie będzie spoczywał los wszystkich naiwniaków, którzy zdecydują się tutaj imigrować. Twoje państewko będzie światowym eksporterem tytoniu czy rumu? A może stanie się terenem prób atomowych? Opowiesz się za komunistami czy bliżej będzie Ci do kapitalistów? Rób, co chcesz – bylebyś utrzymał się przy władzy.

Raz jeszcze studio Haemimont Games zabiera nas na Karaiby, gdzie w malowniczej scenerii będziemy budowali swoje małe państewko jako El Presidente, czyli władca bezwzględny, autokratyczny i trzymający żelazną ręką (lub utrzymać próbujący) ład oraz porządek. Skądś to znamy, prawda?

Motyw bananowej dyktatury na zapleczu cywilizacji przewijał się już w dwóch z trzech poprzednich części Tropico (w drugiej odsłonie twórcy przenieśli nas nieco dalej w przeszłość, proponując budowę raju dla piratów, co jednak okazało się niewypałem, więc powrócono do pierwotnej idei). Po dobrze przyjętej przez graczy „trójce” oczywistością było zatem pojawienie się wydania numerek wyższego. Czy wnosi ono coś nowego do gatunku? A może otrzymujemy odgrzewanego kotleta z kilkoma dodatkowymi budynkami i tylko z pozoru rewolucjonizującymi rozgrywkę zmianami? Twórcy zapowiedzieli je w sposób następujący:

A my zaraz zweryfikujemy te zapowiedzi i obietnice. Zapraszam serdecznie do lektury recenzji czwartej odsłony Tropico.