Blood Bowl

Futbol amerykański jeszcze nigdy nie był tak skomplikowany... i tak brutalny

Zastanawialiście się kiedyś, co powstałoby w wyniku mariażu rozgrywek przypominających futbol amerykański ze światem Warhammera? Ponad dwadzieścia lat temu odpowiedzi na takie pytanie udzielił Jervis Johnson, który stworzył grę planszową Blood Bowl, wydaną w 1987 roku przez Games Workshop. Na komputerową adaptację tego tytułu przyszło nam czekać przeszło dwie dekady. Czy w tym szaleństwie rzeczywiście jest metoda?

Gra inna niż wszystkie

O tym, że Blood Bowl jest grą niezwykłą przekonujemy się od samego początku. Odbiór tej produkcji zależy więc w ogromnej mierze od tego, w jak dużym stopniu jesteśmy w stanie nagiąć reguły sztywnego, opartego na utartych schematach myślenia i zaakceptować skrajnie niepoważną, parodystyczną formę tego tytułu. Od razu przyznam, że mi ten powiew świeżości przypadł do gustu, chociaż nie obyło się bez kilku błędów.

Który puchar wzniesiesz najpierw?

Blood Bowl oferuje nam pokaźny wybór trybów rozgrywki. Możemy zagrać pojedynczy mecz, wziąć udział w turnieju lub mistrzostwach, rozegrać złożoną kampanię, a na deser pobawić się z żywymi przeciwnikami w trybie wieloosobowym. W grach sportowych udostępnienie graczom szerokiego wachlarza form prowadzenia rozgrywki jest bardzo ważne. W Blood Bowl ten element zdecydowanie wypada na plus. Jeśli ktoś miał do czynienia z jakąkolwiek grą sportową (FIFA, PES, NHL, NBA, Madden NFL, itp.) to poczuje się tutaj jak w domu. Istotne jest to, że wspomniane tryby gry nie różnią się od siebie tylko i wyłącznie ilością spotkań, w których musimy poprowadzić nasz zespół w drodze po końcowy sukces. Tym bardziej, że oprócz typu rozgrywki możemy dostosować do naszych upodobań również jej formę.

Szybko czy klasycznie?

Blood Bowl, jak przystało na grę wideo bazującą na planszowym odpowiedniku, pozwala nam poczuć smak prowadzenia rozgrywki zgodnie z zasadami zastosowanymi w pierwowzorze. Ale to nie wszystko. Twórcy gry, studio deweloperskie Cyanide, postanowili dorzucić do swojej produkcji możliwość nagięcia (czy może bardziej poszerzenia) do pewnego stopnia reguł znanych z produkcji sprzed ponad dwudziestu lat. Tym samym możemy swobodnie wybierać pomiędzy rozgrywką w trybie klasycznym lub blitz. Główne różnice pomiędzy tymi trybami dotyczą sposobu rozgrywania spotkań oraz ilości dostępnych opcji. Blitz pozwala nam na grę w trybie rzeczywistym i daje nieporównywalnie większe możliwości jeśli chodzi o ogólnie rozumianą meczową otoczkę. Tryb klasyczny, jak twierdzą twórcy, jest wiernym odwzorowaniem planszowego pierwowzoru. Nie ukrywam, że do gustu przypadł mi bardziej tryb blitz. Nie tylko daje on większą przyjemność z rozgrywki, ale pozwala na długą zabawę z dostępnymi tylko tutaj opcjami, co dla mnie, jako fana piłkarskich menedżerów, jest nie bez znaczenia. Tryb klasyczny uważam natomiast za wymagający zainwestowania większej ilości czasu i pomyślunku do odniesienia sukcesu, ale i bardziej wynagradzający włożony trud. Jest on jednak, jak na mój gust, nieco zbyt okrojony.

Odwieczna walka

Przejdźmy jednak do samej rozgrywki. A tutaj dzieje się naprawdę sporo. Tworzenie własnej drużyny, kupowanie zawodników, podpisywanie kontraktów sponsorskich, których wysokość uzależniona jest od oczekiwanych rezultatów, dostosowywanie taktyki do przeciwnika, treningi, kupowanie wspomagaczy, itd. Jak widzicie, nudzić w tej grze na pewno się nie będziemy. Naszą drużynę możemy stworzyć spośród przedstawicieli ośmiu ras, charakterystycznych dla uniwersum Warhammera. Naprzeciw siebie stanąć mogą ludzie, orkowie, leśne elfy, krasnoludy, skaveni, jaszczuroludzie, chaos oraz gobliny. Każdą rasą gra się nieco inaczej. Warto więc najpierw zapoznać się ze wszystkimi w pojedynczych meczach, a dopiero potem swoją ulubioną pokierować w zmaganiach w kampanii, mistrzostwach czy turniejach.