Saints Row 2

Druga wycieczka do Stilwater czeka

Gdyby stworzyć zestawienie najbardziej brutalnych i wzbudzających największe kontrowersje gier, Saints Row 2 – najnowsze dzieło studia Volition – na pewno by się w nim znalazło. Nie od dziś jednak wiadomo, że ilość oznaczeń Ogólnoeuropejskiego Systemu Klasyfikacji Gier na pudełku nie decyduje o grywalności danego tytułu...

Pimp my... face!

Pierwsza odsłona cyklu Saints Row (za którą również odpowiada firma Volition) zakończyła się potężną eksplozją łodzi, w wyniku której bohater gry, lider gangu Świętych, doznał bardzo poważnych obrażeń. W drugiej części serii wcielamy się w tą samą postać, ale mamy możliwość ustalenia jej wyglądu – co uzasadnia fakt, że szef Świętych po nieszczęśliwym zdarzeniu musiał poddać się skomplikowanej operacji plastycznej.

Edytor postaci pozwala nam wybrać między innymi płeć (!), wiek, sylwetkę i osobowość bohatera. Do tego dochodzą liczne panele, za pomocą których możemy zmienić kolor oczu, fryzury czy też zarostu tworzonej osoby. Generalnie da się ustalić naprawdę dużo szczegółów. Mając chwilę wolnego czasu można stworzyć nawet postać podobną do siebie. Szkoda tylko, że edytor nie jest najlepiej zaprojektowany – czasem trudno znaleźć najważniejsze opcje, jego obsługa bywa mało wygodna.

Powrót w wielkim stylu

Akcja gry, tak jak w „jedynce”, rozgrywa się w Stilwater. W czasie nieobecności lidera gangu Świętych na terenie miasta zaszły duże zmiany – faktyczną władzę sprawuje teraz korporacja Ultor i powstały nowe, silne gangi: Bractwo, Roninowie i Synowie Samedi. Dla naszego bohatera, który pamięta czasy, gdy jego szajka królowała w Stilwater, taka sytuacja jest nie do przyjęcia – czas odzyskać miasto!

Główne założenia rozgrywki są podobne do tych z gier z serii GTA. Mamy więc pełną swobodę działania, akcję obserwujemy z perspektywy trzeciej osoby, a historia jest serwowana za pomocą przerywników filmowych. Cut-scenki są zrealizowane na wysokim poziomie – dzięki niezłemu scenariuszowi i solidnej pracy lektorów są prawie tak dobre (i śmieszne), jak te z produkcji z cyklu GTA. O ile jednak w tym elemencie Saints Row 2 może w jakimś stopniu konkurować z najnowszymi tytułami firmy Rockstar, o tyle pod względem grywalności gra studia Volition jest daleko za przygodami Niko Bellica. Brak w omawianym produkcie wyborów moralnych, postacie drugoplanowe są mało wyraziste, zadania nie zawsze przemyślane, a świat gry nie jest tak złożony i imponujący, jak w konkurencyjnej serii. Bez dwóch zdań klimatem i jakością rozgrywki GTA IV pokonuje drugie Saints Row.

Aby rozpocząć misję związaną z głównym wątkiem fabularnym, musimy osiągnąć odpowiednio duży respekt w mieście. Szacunek zdobywamy, wykonując przede wszystkim Akcje i Dywersje, czyli określone minigierki porozrzucane na terenie Stilwater. Tego rodzaju zabaw jest wiele: możemy między innymi wziąć udział w jednym z wielu wyścigów, pomóc przemycać narkotyki handlarzom, eskortować prostytutki albo wcielić się w taksówkarza, płatnego zabójcę, ratownika medycznego czy też strażaka. Dużo jest również zwariowanych, wręcz szalonych konkurencji. Do najbardziej niekonwencjonalnych wyzwań należą te, w których ochlapujemy zawartością szambiarki nieruchomości i wywołujemy chaos na ulicach miasta, jeżdżąc w płonącym kombinezonie na czterokołowcu. Tego rodzaju zadania umiejętnie urozmaicają rozgrywkę, której lwią część stanowią przede wszystkim strzelaniny.