Władca Pierścieni: Podbój

Środziemie z perspektywy żołnierza

Sześć lat minęło już od premiery ostatniej części filmowego „Władcy Pierścieni”, tymczasem popularność uniwersum wykreowanego w tolkienowskim sześcioksięgu wciąż jest zadziwiająco wysoka. Świadczą o tym choćby rzesze graczy zaludniające wirtualne Śródziemie w grze Lord of the Rings Online. Electronic Arts również zdaje się nie zapominać o fanach tolkienowskiej sagi, decydując się na wydanie kolejnej produkcji bazującej na dorobku angielskiego pisarza.

Produkcję gry zlecono zespołowi Pandemic Studios – firmie mającej na swym koncie tytuły takie jak Star Wars: Battlefront, Mercenaries czy Full Spectrum Warrior. Wybór twórców gry oraz pierwsze zapowiedzi brzmiały niezwykle obiecująco – w nasze ręce miała trafić gra, w której będziemy mogli wcielić się w szeregowego żołnierza po obu stronach konfliktu w epickich bitwach z udziałem setek jednostek. Choć ogólne założenia wydają się być spełnione, rzeczywistość wygląda zgoła odmiennie. Niestety.

O kampaniach słów kilka

W trybie single player gra oferuje dwa podstawowe tryby rozgrywki – kampanię oraz szybką bitwę. Tryb fabularny proponuje nam dwie przygody: grę po stronie dobra lub zła. Aby odblokować kampanię nikczemnych orków należy jednak najpierw ukończyć grę po stronie Ludzi Zachodu.

Kampania po obydwu stronach składa się z ośmiu misji, w których odwiedzamy znane z filmów miejsca bitew. W kolejne lokacje rzucani jesteśmy bez jakiekolwiek szerszego kontekstu, zdecydowanie brakuje tu logicznego prowadzenia historii. Rzuca się to w oczy tym bardziej, że bierzemy także udział w bitwach nie mających miejsca w filmowej i książkowej rzeczywistości. Walczymy zatem w bitwie na przykład o kopalnię Morii czy Minas Morgul. Kolejną nielogicznością, którą nietrudno dostrzec podczas rozgrywania trybu fabularnego gry, jest pojawianie się bohaterów. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie fakt, że śmierć na przykład Aragorna podczas bitwy na Polach Pellenoru wcale nie skutkuje klęską, nic nie stoi na przeszkodzie, aby Gandalf poległ podczas starcia z Sarumanem, i tak dalej. Co ciekawe, w bohaterów w ogóle nie trzeba się wcielać! Gdy zdecydujemy się grać zwykłym gondorskim żołdakiem wciąż mamy szansę w walce z Balrogiem. Wady te – choć oczywiste – nie wpływają jednak znacząco na rozgrywkę, mogą za to zepsuć zabawę fanom książkowego oryginału. Gorzej jest z zadaniami, które stają przed nami podczas rozgrywki – rzadko kiedy nasz cel jest bardziej ambitny niż „zająć punkt A” czy „zniszczyć obiekt X”.