Venetica

Lekka i przyjemna przygoda fantasy, choć nie dla każdego

Ostatni kwartał 2009 roku był bardzo łaskawy dla polskich miłośników komputerowych gier RPG. Nie dość że światło dzienne ujrzały wreszcie długo oczekiwane, wielkie produkcje, takie jak Dragon Age: Początek czy Risen, to jeszcze obrodziło nam w kilka nieco mniej głośnych tytułów do gatunku należących. Jednym z nich jest wydana w Polsce w listopadzie Venetica. Czy traktujący o przygodach córki Żniwiarza action-RPG zza Odry ma szansę podbić serca rodzimych wielbicieli gier fabularnych?

Venetica jest piątą, po trylogii Ankh i przygodach Jacka Keane'a, produkcją studia Deck13, a jednocześnie pierwszą w ich dorobku grą fabularną. Jest to także pierwszy tytuł niemieckiego zespołu, którego główną bohaterką jest kobieta (w dodatku całkiem sympatyczna i urodziwa). Wydawać by się zatem mogło, że będziemy mieć do czynienia murowanym hitem – baśniowym action-RPG-iem, z seksowną bohaterką, pełnym świeżych i nowatorskich pomysłów. Niestety, tutaj dokonalibyśmy juz nadinterpretacji. Co nie znaczy jednak, że Venetica jest grą słabą.

Śmierć jest facetem i ma córkę

Scarlett poznajemy w noc przesilenia letniego, kiedy żegna się z ukochanym Benedyktem mającym niedługo opuścić niewielką górską wioskę położoną nieopodal Wenecji, aby rozpocząć szkolenie w rycerskim fachu. Pożegnanie staje się jeszcze bardziej ckliwe i wzruszające, gdy wioskę napadają zakapturzeni zabójcy, a dzielny Benedykt ginie od wbitego w plecy ostrza. Zrozpaczona Scarlett traci przytomność i trafia na moment do Świata Zmierzchu, czyli czegoś pomiędzy światem rzeczywistym a zaświatami. Innego planu materialnego, najprościej rzecz ujmując. Tam dowiaduje się, że atak skrytobójców wymierzony był w jej osobę, gdyż jest ona córką Żniwiarza i jedyną obecnie istotą, która może powstrzymać Nieumarłego Archonta przed sprowadzeniem zagłady na Wenecję i okolice oraz wypaczeniem odwiecznych reguł rządzących cyklem życia i śmierci. Sprawa jest więc poważna. W taki oto sposób zaczyna się wielka przygoda Scarlett, a co za tym idzie, także nasza przygoda z grą. A opowieść o miłości, zemście i obowiązku, choć pełna schematów i nieco infantylna, okazuje się rozwinąć w całkiem zgrabną i wciągającą historię z podupadającym, skorumpowanym miastem w tle.