Unreal Tournament 3

Unreal Tournament 3 można porównać do ładnych samochodów lub do szybkich dziewczyn. Porównanie dość dziwne, jednak produkcja Epic Games posiada zabójczo piękną oprawę graficzną, a rozgrywka przebiega w trybie tak szybkim, że o kofeinie, zazwyczaj potrzebnej podczas dłuższego pobytu przed PC, można zapomnieć. A gwarantuję, że przy UT3 spędzicie dużo czasu, a po północy nastąpi syndrom „jeszcze tylko jednej misji” - w przypadku „Nierzeczywistego Turnieju” – syndrom jednej mapy.

Single player

Gra została stworzona z myślą o graczach ceniących sobie rozgrywkę multiplayer’ową. Nie ma co wierzyć zapowiedziom autorów, jakoby tryb single miał być dobrą alternatywą dla graczy nie posiadających łącza szerokopasmowego. Kampania rozgrywa się na wszystkich dostępnych w grze mapach z botami kierowanymi przez komputer. Jedyną rzeczą odróżniającą ją od trybu Potyczki (o czym za chwilę), to małostkowo opowiedziana fabuła, poprzez rewelacyjnie wykonane wstawki – cut-scenki. Intro to z kolei kunszt producentów i jednocześnie jedno z lepszych wprowadzeń w FPS-ach. Historię w grze stworzył człowiek odpowiedzialny za fabułę w Gears of War (także Epic Games). Jednak nie ma ona żadnego znaczenia, bo filmy - choć pięknie wykonane – są krótkie, a fabuła została dodana na siłę. Poznajemy groźny świat Unreala, widzimy atak Obcych, oraz zaznajamiamy się z postaciami z kopalni, w której pracujemy. Później to już tylko walka na mapach – co pozwala nam je poznać przez graniem przez Internet, dzięki czemu zdobywamy doświadczenie w trybach rozgrywki. Fantastyczny wstęp do prawdziwej esencji Unreal Tournament 3 i jeden z najbardziej rozbudowanych trybów offline ze wszystkich dostępnych gier skupiających się na grze online.

Rozgrywka

Rozgrywka przebiega w tempie wręcz niewiarygodnie szybkim. Skaczesz, biegasz, uciekasz, strzelasz jeszcze przed pojawieniem się przeciwnika, wszystko przebiega dość chaotycznie, ale nigdy nie bezmyślnie! Początkującego gracza aspekt ten może szokować, ale po dokładnym poznaniu map i zastosowań broni, gra się o wiele łatwiej i przyjemniej. Stosowanie taktyk sprawia ogromną radość, szczególnie gdy użyjemy ich na przeciwniku, którym kieruje żywy gracz. W dobie gier, tworzonych z myślą o jak największym realizmie przedstawianych działań (Rainbow Six: Vegas), grafiki (Crysis), czy scenerii (Call od Duty 4), Unreal Tournament 3 staje się wręcz oldschoolowy. Fragowanie w najlepszym, nierealistycznym, szybkim, staroszkolnym stylu, dla absolutnie każdego. Warto wspomnieć, że walki z botami – kierowanymi przez PC – także są emocjonujące. Powód? Sztuczna inteligencja wroga. Potrafią oni w miarę logicznie planować akcję, oko mają celne, a i sprytu im nie brakuje.

Tryby gry

Potyczka oferuje bardzo szybkie rozegranie pojedynku w sześciu dostępnych trybach gry: Capture the Flag + wersja z pojazdami; Deathmatch + odmiana drużynowa; Pole Bitwy oraz pojedynek 1vs1 przeciwko komputerowi. Zacznę od najbardziej znanego, klasycznego Deathmatchu. Gracz zostaje przeniesiony z maksymalnie 15 botami na mapę, gdzie walka toczy się w schemacie „każdy na każdego”. Osoba, która pod koniec pojedynku zbierze największą ilość killi, wygrywa. Jeśli weźmiemy drużynową wersję, gra dzieli wszystkich na drużynę czerwonych i niebieskich i drużyna z większą ilością fragów (ilością zabitych, przez Ciebie i Twoich podopiecznych, przeciwników), zwycięża. Rozgrywka, oparta na tym schemacie jest najprostsza, bez większego skomplikowania, daje wielką przyjemność. Jednocześnie samo zabijanie daje najmniej satysfakcji – od tego są CTF albo Pole Bitwy. To pierwsze, to drużynowe zdobywanie flagi przeciwnika i przenoszenie jej do swojej bazy. Oczywiście wróg także stosuje tą taktykę. Bardzo pomocny jest HUD (wyświetlacz prezentujący informacje bez zasłaniania widoku) – pokazuje ilość flag zdobytych przez obie ekipy, wskazuje kierunek do flagowej bazy każdej z drużyn, oraz status flagi (porzucona, bezpieczna, zabrana). Istnieje także odmiana z pojazdami.

Pole Bitwy

Pole Bitwy to najbardziej rozbudowany tryb w trzeciej części „turnieju” i prawdziwe połączenie wszystkiego co dobre w grze: walki, taktyki, pracy zespołowej oraz spektakularności i efektowności działań. Swoiste rozwinięcie Onslaught z Unreal Tournament 2004. Akcja toczy się na znacznie większych mapach, jest bardziej strategiczna i dynamiczna. Celem jest zniszczenie Rdzenia drużyny przeciwnika. Rdzeń jest otoczony polem ochronnym, które staje się odporne na ataki, po przejęciu strategicznych miejsc (Węzłów). Ich kontrolowanie daje także dostęp do broni, pojazdów (jakich, już za chwilę). Ważne są także kule, które są potrzebne do zajmowania Węzłów. Ogromna mapa, nieustanna walka oraz genialna sceneria. Trudny, lecz bardzo popularny tryb gry. Pojawia się także dostępna pod klawiszem „Q” deskolotka (bardzo przyjemna w sterowaniu), przydatna podczas szybkiego przemieszczania się dalekie odległości.