Tomb Raider: Underworld

Przeżywając wzloty i upadki, historia Tomb Raidera cały czas ewoluuje. Świecąca triumfy pierwsza Lara – dziecko Toby Garda z Core Design – szybko stała się ikoną popkultury. Fantastyczna kreacja, wielkie przygody, klimat oraz wielki biust – to znaki rozpoznawcze serii.

Core Design zakończyło swoją przygodę z serią na szóstej odsłonie zatytułowanej Angel of Darkness. Gra zatraciła swój klimat epickiego odkrywania starożytnych grobowców na rzecz umiarkowanie ciekawego eksplorowania Paryża. Autorzy pokusili się o zmianę charakteru Lary, co bardzo źle przyjęli zarówno fani (z większymi wyjątkami), jak i recenzenci (z mniejszymi wyjątkami). Tym samym zakończył się jeden rozdział w „życiu” Lary.

 To oczywiście nie oznaczało końca serii – dalsze losy przekazano ekipie Crystals Dynamics. O czym niewielu wie, swoją „next-genową” wersję Tomb Raidera zaprezentowało także Core Design! Jednak trailer Core odrzucono, by zatrudnić nowych specjalistów. „Krzystałowi” specjalizowali się w grach TPP. Wydali między innymi Projekt Snowblind oraz serię Legacy of Kain. Stworzyli także krótką, łatwą, ale za to klimatyczną Legendę oraz remake pierwszej części TR-a o wiele mówiącym podtytule „Anniversary”. Gry sprzedały się bardzo dobrze i prezentowały wysoki poziom, oddając w dużym stopniu klimat pierwszych odsłon. Na końcówkę bieżącego roku zapowiedzieli Tomb Raider: Underworld – pierwszą taką „next-genową” grę z Larą Croft w roli głównej.

Zacznę nietypowo, bo od silnika graficznego… Nie dajmy się zwieść Crystals Dynamics. Nowa odsłona Lary to na pierwszy rzut oka udoskonalona wersja Legendy oraz Anniversary. Silnik, odpowiednio podrasowany, wygląda bardzo dobrze, choć nie tak nowocześnie, jak Crysis czy hit z PS3 – Uncharted: Blake's Fortune. Jednak pamiętając, że gra ukaże się pod koniec roku, w tej kwestii może się jeszcze wiele zmienić. Jakby na potwierdzenie moich słów, autorzy gry piszą, że nie wiedzą, czy wykorzystać biblioteki DirectX 10.