Porównanie procesorów Opteron i Athlon 64

Procesory na podstawkę Socket 939

Do niedawna, gdy chcieliśmy kupić wydajny i niedrogi procesor firmy AMD, nie mieliśmy zbyt dużego wyboru. Na rynku królował Athlon 64 oparty na jądrze Venice. Dziś, gdy na rynku ukazał się Opteron w wersji na Socket 939, wybór już nie jest taki prosty. Postanowiliśmy więc porównać oba procesory. Który z nich jest wydajniejszy? A który oferuje lepszy stosunek ceny do wydajności? Na te pytanie odpowiedź znajdziecie w dalszej części artykułu.

Początku ery procesorów 64-bitowych należy szukać w wielkiej potyczce, jaką prowadziły 2 koncerny produkujące procesory – AMD i Intel. W tamtych czasach procesory Intela były marzeniem większości posiadaczy komputera. Główną zaletą tych układów była technologia wielowątkowości (Hyper Treading). Firma AMD, która traciła wpływy, musiała wymyślić coś, co przechyli szalę zwycięstwa na jej korzyść.

W tym burzliwym okresie powstały pierwsze, 64-bitowe procesory – Opterony. Nie zyskały one większej popularności, gdyż ich cena skutecznie odstraszała potencjalnych klientów. Do działania wymagały płyt głównych z 940-pinowym gniazdem oraz drogich, buforowanych pamięci ECC. Jedynym słusznym zastosowaniem tego procesora był serwer. Kolejnymi 64-bitowymi procesorami były Athlony 64 na podstawkę 754-pinową. Były to tańsze, mniej wydajne konstrukcje przeznaczone do użytku domowego. Socket 940 nadal się jednak rozwijał; zaczęto produkować słynne procesory z serii FX. Sytuacja ta zmieniła się, gdy powstało gniazdo o 939 pinach. Pod względem budowy oraz wydajności przypominał Socket 940, jednak cena płyt głównych i procesorów była o wiele niższa. Nie był wymagany również specjalny typ pamięci operacyjnej. To właśnie zadecydowało o wielkiej, wśród graczy, popularności procesorów S939.

Pierwsze procesory przeznaczone na nową podstawkę zbudowane były na jądrze Clawhammer. Posiadały 512 KB pamięci podręcznej L2 i były wykonane w procesie technologicznym 0.13 µm, przez co wydzielały dużo ciepła. Problemy z ilością pobieranej energii oraz z odprowadzeniem ciepła częściowo zniechęciły ludzi do "przesiadania się" na platformę 64-bitową. Odpowiedzią na te problemy był Athlon zbudowany na rdzeniu Winchester. Wspomniany układ również posiadał 512 KB pamięci podręcznej drugiego poziomu, jednak był wykonany w procesie technologicznym 0.09 µm. Kolejne Athlony 64 produkowane były na jądrze Venice. Rdzeń ten nie różnił się zbytnio od swojego starszego brata, jednak osiągano na nim świetne wyniki w podkręcaniu; pierwsze serie mogły pracować z częstotliwością wyższą od 2.9 GHz. Dzięki temu Venice został więc okrzyknięty królem OC.

Wielu twierdzi, że nowe Opterony mają bardzo dobre predyspozycje do wypchnięcia Athlonów z rynku. Inni podchodzą do nich z nieufnością.

Który z procesorów jest lepszy w praktyce? Postaramy się krótko opisać i porównać AMD Athlona 64 (Venice) 3000+ oraz AMD Opterona 144.