Kurs programowania w Javie - część I

W polskim internecie ze świecą szukać obszernego i przystępnego dla początkującego programisty kursu programowania w języku Java. Podjąłem się więc próby napisania porządnego poradnika na ten temat. Oto pierwsze owoce mojej pracy.

Czemu Java?

Java to najszybciej rozwijający się język programowania na świecie. Korporacje takie jak IBM czy Sun zaadaptowały już Javę jako główny język, w którym pisane są aplikacje ich autorstwa. Na jej ogromny sukces składa się kilka czynników.

Java jest nowoczesnym i bezpiecznym obiektowym językiem programistycznym. Nawet programiści, którzy nie potrafią pisać w Javie, wiedzą, że jej główną zaletą jest kompatybliność z każdym systemem operacyjnym. Jedynym warunkiem, aby program napisany w Javie mógł być używany, jest tak zwana wirtualna maszyna Javy (JVM – Java Virtual Machine). Kolejną zaletą jest wielowątkowość. Odpowiednio napisany program potrafi w tym samym czasie wykonywać dwie operacje. Czwarta zaleta na pewno najbardziej zainteresuje początkujących – Java to bardzo łatwy język. Osoba, która potrafi pisać kod w C++, poradzi sobie bez większych problemów z Javą, i odwrotnie, znajomość Javy pomoże nam w zrozumieniu C++.

Java nie jest jednak idealna. Jej największą wadą jest niska wydajność. Programy napisane w tym języku działają wolniej. Głównym powodem tej sytuacji jest konieczność interpretowania kodu. Kompilator Javy tłumaczy Javę nie na kod maszynowy, ale na kod bajtowy, który później interpretowany jest przez JVM.

W tym poradniku nie znajdziecie wielu definicji. Za to będzie w nim wiele przykładów różnego typu programów oraz sporo opisów algorytmów.

Stawiamy pierwsze kroki...

Do kompilowania i uruchamiania programów będziemy potrzebowali środowiska Javy - wirtualnej maszyny Javy (JVM). Można ją ściągnąc ze witryny firmy Sun pod tym adresem. Do duetu potrzebny będzie nam edytor tekstu z funkcją kompilacji i uruchamiania programów. Do tego typu zastosowań świetnie nadaje się Crimson Editor. Stawiałem w nim pierwsze kroki i dziś muszę przyznać, że to naprawdę wygodna i łatwa w obsłudze aplikacja.

Wirtualną maszynę Javy i program Crimson radzę zainstalować na pierwszej partycji (C:) w standardowym folderze (ścieżka dla JVM powinna wyglądać tak: C:j2sdk1.4.1_01). Na tym samym dysku musimy zapisywać też wszystkie swoje programy.

Po zainstalowaniu edytora tekstowego dodajemy komendy kompilowania i inicjalizacji kodu. Wchodzimy do „Tools” i wykonujemy następujące kroki:

• Configure User Tools
• Do pola „Menu Text” wpisujemy: Compile
• Do pola „Command” wpisujemy: C:j2sdk1.4.1_01injavac.exe
• Do pola „Argument” wpisujemy: $(FileName)
• Do pola „Initial Dir” wpisujemy: $(FileDir)
• Do pola „Hot Key” wpisujemy: None
• Zaznaczamy opcję „Capture output” i „Save before execute”

Dodawanie komendy „kompilacja” mamy już za sobą. Czas na dodanie opcji inicjalizacji (lub bardziej po polsku: uruchamiania) kodu.

• Configure User Tools
• Do pola „Menu Text” wpisujemy: Execute
• Do pola „Command” wpisujemy: C:j2sdk1.4.1_01injava.exe
• Do pola „Argument” wpisujemy: $(FileTitle)
• Do pola „Initial Dir” wpisujemy: $(FileDir)
• Do pola „Hot Key” wpisujemy: None
• Zaznaczamy opcję „Save before execute”

Z tak przygotowanym komputerem możemy zabrać się do napisania pierwszego programu. Jego zadaniem będzie wyświetlenie na ekranie monitora prostego kubka z kawą. Nie przejmujcie się, że zaczynam tak raptownie. Pod kodem znajdziecie wytłumaczenie za co odpowiada każda linijka kodu.

Od tego programu zaczyna niemal każda osoba ucząca się Javy

Celowo kod podaje w postaci obrazka, bynajmniej nie po to, aby uprzykrzyć Wam życie żmudnym kopiowaniem. Przepisując kod krok po kroku szybciej przyswoicie sobie umiejętność szybkiego i bezbłędnego pisania programów. Zauważyliście już pewnie, że każdą linijkę kodu kończymy średnikiem. Czas na przeanalizowanie poszczególnych części programu.

Następujący kod to szkielet. Każdy program będziemy zaczynać od jego napisania.

Póki co nie ma większego sensu zaglębiać się laikowi w znaczenie tego kodu. Zapamiętajmy lepiej to: nasz program nazywa się WitajSwiecie i dlatego powinien on być zapisany w pliku WitajSwiecie.java (zwracajcie uwagę na małe i duże litery!).

Czas na trochę teorii. Rozłużmy kawałek kodu System.out.println("") na części pierwsze:

1. System.out – jest to nazwa obiektu, który wie, jak wyświetlać litery i cyfry w oknie
2. println jest nazwą wiadomości wysłanej do obiektu System.out
3. ciąg znaków znajdujący się pomiędzy cudzysłowiami w nawiasach zostanie wyświetlony na ekranie monitora.

Obiekt System.out odpowiada na wiadomość println wyświetlając ciąg znaków. Ta część kodu odpowiedzialna jest za zaprezentowanie na monitorze tego, co znajduje się w nawiasach, pomiędzy cudzysłowiami. Zawartość nawiasu nazywana jest parametrem – tym tematem zajmiemy się później. „ln” w wiadomości println znaczy tyle co „line”, czyli linia. Oznacza to, że obiekt System.out ma postawić kursor w następnej linii (pod wyświetloną zawartością). Polecenie System.out.print(””) zostawiłoby kursor w tej samej linii, w której wyświetliłby się ciąg znaków.

Dzięki kombinacji kilku poleceń System.out.println(””) nasz program jest w stanie wyświetlić kubek z Javą. W ramach praktyki możesz spróbować samemu napisać program, który wyświetli Twoje imię, nazwisko i miejsce zamieszkania. Powodzenia!