Infernal

Niebo czy piekło?

Nazywam się Lennox. Ryan Lennox. Chcecie poznać moją historię? Tak? Hm… Jesteście odważni. Dobrze, tylko nie marudźcie potem, że nie ostrzegałem…

Wszystko zaczęło się pewnego wspaniałego dnia, gdy siedziałem w knajpie razem z moją przyjaciółką z dawnej pracy – Barbarą. Rozmawialiśmy między innymi o powodach, dla których musiałem skończyć swą służbę dla Pana Światłości. Było nawet miło, spokojnie popijaliśmy wytrawnego drinka, aż nagle zadzwonił telefon. Nieznajomy powiedział mi przez słuchawkę, że jeśli wydostanę się z pułapki, to powinienem przyjechać do cmentarnej krypty. O jaką pułapkę mu chodziło? – pomyślałem od razu. Już po chwili zrozumiałem, co miał na myśli mój rozmówca. Nim podniosłem wzrok, Barbara już celowała do mnie z broni, a żołnierze Etherlightu (tajnej agencji niebios) byli gotowi wpaść do lokalu z helikoptera. Na szczęście moja piękna partnerka postanowiła mnie oszczędzić i uciekła. Przyjaźń zwyciężyła! Wystarczyło zająć się komandosami, którzy już zjawili się w pokoju. Nie miałem z tym większych problemów, choć przeciwnicy sprytnie ustawiali się za przeszkodami, co utrudniało mi ich eliminację. Czasem jednak zachowywali się jak małe dzieci i wbiegali mi prosto pod lufę. Cały pokój został zdemolowany – nie ostały się nawet kieliszki i szklane dekoracje, które wręcz fruwały w powietrzu. Przechodziłem przez bardzo do siebie podobne pomieszczenia lokalu, co więcej od neonowych lamp, które w ilościach hurtowych zdobiły korytarze, aż mi się w głowie zakręciło. Nie najlepiej było także z amunicją. Choć każdy oponent zostawiał po sobie jeden magazynek do mojego pistoletu, często martwiłem się o liczbę posiadanych pocisków, bowiem wrogowie byli bardzo odporni. Kilka chwil później znalazłem także pistolet maszynowy, którego zaletą była szybkostrzelność. Niestety posiadał dość duży odrzut i zadawał małe obrażenia, co troszkę zniechęciło mnie do niego. Po kilku minutach ciągłej wymiany ognia, w końcu udało mi się dojść do windy, którą zjechałem do garażu. Co zrobiłem? Tak, macie rację – wsiadłem do mojego wypasionego wozu i czym prędzej pojechałem na cmentarz.

W jednej z krypt zastałem niejakiego Lucjusza Blacka. To on dzwonił do mnie, gdy byłem w lokalu. Co więcej, okazało się, że jest szefem agencji Abyss, której jednym z celów było zdobycie informacji o Etherlightu. Tajna agencja niebios chciała się mnie pozbyć, a Black nalegał, abym pracował dla niego i tym samym przeszedł na stronę Zła. Zaoferował mi także zdobycie nowych mocy. Cóż, innego wyboru tak naprawdę nie miałem – zostałem przedstawicielem sił Zła!