Fable: Zapomniane opowieści

Peter Molyneux to ma łeb na karku. Wydawałoby się, że nie można komuś sprzedać dwa razy tej samej rzeczy, tymczasem on robi to po raz n-ty... i znowu gracze są zachwyceni! Recenzent serwisu PC Centre bezlitośnie obnaża schemat działania Molyneux... po czym wraca do gry w jego produkcję, która ostatnio została wydana w Polsce! W czym tkwi fenomen gier Piotra M. i dlaczego aktualnie recenzowany jego tytuł o tytule Fable: Zapomniane opowieści można nazwać tytułem wyjątkowym? Niniejsza recenzja niesie ze sobą odpowiedzi na te dwa pytania. Zapraszam do lektury.

Fable: Zapomniane opowieści jest kolejnym cRPG-iem, tym razem osadzonym w fantastycznym świecie Albionu. Od początku gra zapowiadana była jako swoista rewolucja w grach swojego gatunku oraz anonsowana na konsolę Xbox tylko i wyłącznie. Czas pokazał, że przechwałki okazały się nieco przesadzone. Chęć zysku natomiast – no, bo co innego? – sprawiła, że w rozszerzoną wersję konsolowego tytułu, obdarzoną podtytułem Zapomniane opowieści, mogą również zagrać właściciele komputerów osobistych – w tym także ja, jako że Xboxa nie posiadam i nie mam zamiaru go nabyć. Dzięki tym dwóm zabiegom tytuł zyskał sobie niemałą popularność.

Recenzent odpakowuje folię

Zestaw, w którym jest sprzedawane Fable: ZO na naszym rodzimym rynku składa się z kartonowej obwoluty, poszerzanego pudełka DVD, czterech płyt CD z grą i jednej dodatkowej, mającej 32 strony instrukcji, katalogu oraz ładnie wydanego osiemdziesięciostronicowego poradnika. Całość sprawia niesamowicie pozytywne wrażenie, za co należy firmę CD Projekt, rodzimego dystrybutora, bardzo pochwalić. Wielka szkoda, że nie zdecydowano się na wydanie gry na płycie DVD, gdyż oszczędziłoby to Ci później, drogi Czytelniku, niepotrzebnego żonglowania płytami przy instalacji; na tym chyba kończą się jednak wątpliwości, które można mieć względem tego wspaniałego zestawu. Instalacja tradycyjnie już jest standardowa.

Zaczynasz jako brzdąc...

Jednym ze słabszych elementów Fable, jest – o ironio – intro. Tak naprawdę niewiele z niego pamiętam, chociaż katowany nim jesteś przy każdym uruchomieniu gry, a to z tego powodu, że na szczęście można je łatwo przerwać. Obejrzałem je raz, nie zrobiło na mnie najmniejszego wrażenia i to wystarczy. Menu natomiast, które pojawia się później, jest bardzo ładne i przejrzyste. Będziesz musiał się do ładnego widoku szybko przyzwyczaić, gdyż praktycznie wszystkie elementy gry zrealizowano w sposób bardzo gustowny.