BioShock

Rodzaj tekstu: recenzja/test
25 marca 2008, 11:49 / Michał Degórski

Witam wszystkich, proszę, proszę rozgośćcie się wygodnie. W dzisiejszej opowieści zabiorę Was do świata pełnego magii, tajemnic oraz wzruszeń (bleh, jak to słodko i przerysowanie brzmi). Przejdziemy się po podwodnym świecie, opanowanym przez dziewczynki, Tatuśków... To jak przejażdżka kolejką bez trzymanki i zapięcia pasów. Naszą przygodę rozpoczniemy katastrofą, następnie popełnimy morderstwo na suspensie (albo i nie, o czym później), zwiedzimy kryjówki przemytników, targ farmerów, poligon, a skończymy na... no, co jak co, ale do końca to jeszcze daleko.

„Czy człowiek ma prawo do owoców swego trudu?”

BioShock, wielokrotny zwycięzca w growych podsumowaniach 2007 roku, to produkcja wyjątkowa. Z jednej strony mamy mechanizmy rządzące grami RPG (rozwój postaci, wcielanie się w idealnie zarysowaną postać, poruszająca fabuła oraz wybory moralne), a z drugiej elementy cechy typowe dla gier FPS – mnogość broni oraz wartka akcja. Twórcy idealnie „zmieszali” oba gatunki, dzięki czemu grając w BioShocka świetnie bawić się będzie zarówno fan strzelanin jak i miłośnik gier role-playing.

„Nie, mówi Waszyngton, one należą do biednych”

Akcja toczy się w 1960 roku, kiedy to nasz bohater – jako jedyny – wychodzi cało z katastrofy lotniczej i wpada do Atlantyku. Gracz zostaje wprowadzony poprzez krótkie intro, stworzone w oparciu o silnik gry. W grze pierwsze, co rzuca się w oczy, to wyśmienita oprawa graficzna. Nie wiadomo, czy dalej wyświetlany jest filmik, czy już rozgrywka. Fenomenalnie zrealizowano efekty wody oraz ognia – pod tym względem BioShock bije na głowę takie tytuły, jak Crysis czy Call of Duty 4.

Ale wracając do scenariusza – po wypadku jesteśmy rzuceni na głęboką wodę (dosłownie i w przenośni), a jedynym schronieniem jest pobliska latarnia. Witami jesteśmy napisem „No gods or king only mean” i opowieścią Andrew Ryana, o tym czym jest – a przynajmniej miało być – Rapture, podwodne miasto. Miejsca, w którym artysta nie musi obawiać się cenzora, naukowiec nie jest spętany przez moralność, a wielkich nie ograniczają maluczcy.

Wizja Andrewa, dla niektórych wizjonera/geniusza, dla reszty szaleńca, nie spełniła się. Gdy trafiamy do Rapture, opanowane jest ono przez genetycznie zmutowanych ludzi, tzw. Splicersów. Sami będziemy także genetycznie modyfikowani – poczynając od plazmidu (inaczej specjalnej mocy czy zdolności) – dzięki którym z palca strzelamy błyskawicami. Do tego spotykamy Siostrzyczki oraz Tatuśków, o których dokładnie opowiem nieco później...