Anno 2070

Tak będzie wyglądał świat przyszłości?

Gameplay

Twórcy zapowiadali, że w Anno 2070 bez problemu odnajdą się fani poprzednich odsłon serii. Takie wyznanie od razu sprawiło, że w mojej głowie zrodził się szereg wątpliwości, które można sprowadzić do pytania: „Jak to, nie zamierzacie nic zmieniać?”. Moje obawy okazały się na szczęście bezpodstawne i po zapoznaniu się z systemem rozgrywki zrozumiałem, o co chodziło Related Designs i Ubisoftowi. Anno 2070 rzeczywiście przypomina pod wieloma względami poprzedniczkę stworzoną przez wspomniany wyżej duet. Gra została jednak poważnie odświeżona, a irytujące bądź zbyt nieczytelnie rozbudowane elementy rozgrywki uległy przystępnemu przetworzeniu.

Żeby potwierdzić zaliczony na plus element odświeżenia przyjrzyjmy się dostępnym w grze produktom. W Anno 1404 zaspokajaliśmy głód naszych mieszkańców (z nacji europejskiej) na przykład pożywieniem w postaci ryb, chleba, mięsa lub napojami: cydrem, piwem, winem. Ciąg gastronomiczny w Anno 2070 dla nacji Ekosów wygląda podobnie: ryby, zdrowa żywność, dania z makaronem i podobnie mamy trzy rodzaje napojów. Dodatkowo wygląd łańcuchów produkcyjnych został świetnie zaangażowany i sprowadzony do postaci czytelnych drzewek – czego w poprzedniczce brakowało.

A skoro przy nacjach jesteśmy, w Anno 2070 mamy takie trzy – rozwiązanie podobne do tego, które twórcy zastosowali w poprzedniczce. Dwie dostępne do rozgrywki (jak w 1404 mieliśmy Europejczyków i Orient), czyli wspomniani Ekosi i Fabryci oraz trzecia – pomocnicza nacja Technosów. Na jednym z pierwszych etapów rozgrywki możemy wybrać, na której z dwóch głównych zechcemy się skupić (choć trzeba przyznać, że ich polityka jest raczej możliwym kierunkiem rozwoju naszej gry, a umiejętności i osiągnięcia każdej z nich będziemy musieli łączyć dla dobra naszej rozgrywki).

Świat przyszłości gry od Related Designs nie zna granic rasowych i właściwie nie wiem, czy możemy dostępne w grze jednostki przyporządkowywać do jakichś państwowości czy właśnie nacji. W obliczu przyszłych losów Ziemi ludność planety musiała się skupić w kręgach organizacji, którymi są: preferująca agresywny kapitalizm Global Trust (Fabryci), obrońcy ekologii Eden Initative (Ekosi) i technologicznie zaawansowani S.A.A.T. (Technosi). Każda z organizacji ma swoje własne budynki, jednostki i sposoby na zagospodarowanie wyspy. Ważną sprawą przy początkowym wyborze naszej ścieżki kariery jest fakt, że bardziej pomagając Ekosom przyłożymy cegiełkę do równowagi środowiskowej planety, kosztem wolniejszego rozwoju przemysłowego. Przy skupieniu się na Fabrytach proporcje się odwracają.

Po rozegraniu pierwszych dwóch misji w trybie kampanii (gra oferuje 11 takich wyzwań w 3 rozdziałach) można odnieść wrażenie, że fabularna ścieżka Anno 2070 opiera się tylko na transportowaniu towarów pomiędzy wyspami i obozami pozostałych organizacji (ulokowane są one na arkach, które potrafią pełnić rolę zarówno statku, jak i łodzi podwodnej). Na szczęście gra z czasem się rozkręca i znowu wszystko sprowadza się do tego, co w serii jest najważniejsze – do ekonomii. Aby wykonywać kolejne zadania trzeba mieć naprawdę solidne zaplecze przemysłowe z dużą ilością kopalń, fabryk i potężnym ośrodkiem mieszkalnym dla naszych pracowników. Nie bez znaczenia okazuje się także umiejętność pracy w stresie, zwłaszcza gdy naszą kolonię zaatakuje epidemia lub (co zdarza się rzadziej niż we wcześniejszych odsłonach) przeciwnik.

Dobrze w grze prezentują się także funkcje sieciowe i nie mówię tu wyłącznie o trybie multiplayer. Ciekawym rozwiązaniem jest możliwość cyklicznego oddawania głosów na przedstawiciela którejś z organizacji w Radzie i Senacie. Dodatkowym smaczkiem jest fakt, że od ogólnego wyniku głosowania graczy zależna jest sytuacja w grze – zwycięstwo określonych kandydatów może wpływać na podatki lub ceny surowców.

Na zakończenie tego podrozdziału jeszcze trochę o minusach Anno 2070. Elementem, który może irytować graczy w najnowszej odsłonie tej gry, są przede wszystkim drobne błędy w tłumaczeniach. W czasie rozgrywki zdarza się czasami natrafić na niezbyt zrozumiałe translacje wypowiedzi bohaterów czy też nazwy jednostek (np. statków), które pozostawione zostały w polskim wydaniu po angielsku i niemiecku. Momentami przyjdzie nam też spojrzeć z niedowierzaniem na poczynania przeciwników. SI potrafi nieraz zaskakiwać nieprzemyślanymi rozwiązaniami w aspektach dyplomacji i rozwoju własnych terytoriów. Cóż, może naprawią to pojawiające się w przyszłości patche.