News

Podkręcanie platformy AMD K8

Czyli o tym, jak wycisnąć siódme poty z popularnego Athlona.

Przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań należy się wyposażyć w odpowiednie oprogramowanie diagnostyczne. To ono pozwoli nam na sprawdzanie aktualnych ustawień, testowanie stabilności, a także w niektórych przypadkach na podkręcanie.

Podstawowym programem, którego nie może zabraknąć, jest CPU Z – prosty programik diagnostyczny pokazujący aktualne parametry pracy komputera. Zajdziemy tu taktowanie procesora, jego model, częstotliwość pracy pamięci, aktualne opóźnienia i wiele innych przydatnych informacji. Innym, równie istotnym programikiem diagnostycznym, jest CoreTemp. Pokazuje on temperaturę każdego z rdzeni i chociaż nie zawsze jest to w 100 proc. zgodne z prawdą, to zwykle daje pewien pogląd na aktualne temperatury. To jednak nie koniec potrzebnych programów, gdyż w podkręcaniu bardzo przydaje się SuperPI. Dzięki niemu możemy sprawdzić chociaż pobieżnie stabilność komputera, a przy okazji zmierzyć się z innymi entuzjastami w jednym z wielu rankingów. Do dokładnego sprawdzania stabilności posłuży Stress Prime – ten jednak wymaga kilku godzin pracy, by wykluczyć wszelkie objawy niestabilności. Wreszcie na zakończenie przyda się jakaś gra lub popularny 3DMark. Paczkę ze wszystkimi potrzebnymi programami ściągnąć możecie tutaj.

Nim przejdziemy do właściwej instrukcji, musimy jeszcze sobie wytłumaczyć parę pojęć – podstawowych ustawień, które będzie trzeba odpowiednio dobrać. Oczywiście wyjaśnimy też, jak wpływają one na pracę komputera.

Pierwszym i podstawowym pojęciem jest HTT. Jest to magistrala procesora, taktowana standardowo zegarem 200 MHz, od której zależna jest częstotliwość takich podzespołów jak procesor czy pamięć RAM. Taktowanie tejże szyny zmieniać możemy ze skokiem co 1 MHz. Górna granica, jaką możemy ustawić, różni się w zależności od modelu płyty głównej, lecz zwykle waha się w przedziale 300-400 MHz. Wartości takie pozwalają na podkręcenie procesora od 50 do 100 proc., jednak często w rzeczywistości bariera następuje przy dużo niższych częstotliwościach. Zdarzają się bowiem takie płyty, które mają problem z przekroczeniem progu 250 MHz, mimo że skala w BIOS sięga poziomu 450 MHz. Zresztą na przeszkodzie w uzyskaniu wysokiego taktowania HTT może stanąć też taki czynnik jak…

HTTwall. Określenia tego nie znajdziecie na stronie żadnego producenta, w żadnej specyfikacji. Jest to potoczna nazwa używana przez komputerowych entuzjastów określająca swego rodzaju ścianę. HTT wall to bariera HTT, która jest nie do przekroczenia niezależnie od stosowanych napięć. Mało kto wie, że HTT wall uwarunkowany jest w zależności od temperatury procesora. Im ona niższa, tym niższe HTT da się na danym procesorze osiągnąć.

Mnożnik to współczynnik taktowania procesora do taktowania szyny HTT. Innymi słowy oznacza to, ile cykli procesora przypada na jeden cykl szyny HTT, a więc ile razy szybciej od HTT pracuje procesor. Mnożnik jest uwarunkowany od posiadanego modelu procesora. Procesor, który pracuje z częstotliwością 3 GHz posiada więc mnożnik 15x, natomiast taktowany zegarem 1,8 GHz Athlon 3000+ posiada mnożnik 9x. W większości procesorów stworzonych z wykorzystaniem architektury K8, mnożnik jest tylko częściowo odblokowany i można go jedynie obniżyć poniżej standardowej wartości. Są jednak takie modele procesorów, w których mnożnik jest odblokowany całkowicie. Wreszcie są takie, w których mnożnik jest zablokowany na stałe i nie ma możliwości jego zmiany.

Mając już wytłumaczone pojęcie mnożnika i HTT bez problemu możemy obliczać taktowanie procesora: 200 MHz x 12 = 2400 MHz. Te same taktowanie możemy osiągnąć np. wprowadzając ustawienia: 300 MHz x 8 = 2400 MHz. Analogicznie: 200 MHz x 15 = 3000 MHz, a 333 MHz x 9 = 2997 MHz ~ 3 GHz.

Jeszcze jednym parametrem, który jest nieodłącznie powiązany z HTT, jest HT Link - szyna łącząca procesor z chipsetem, której częstotliwość również wyznacza się jako wielokrotność taktowania HTT. W przypadku socketu 754 pracuje ona z częstotliwością 800 MHz (200x4), natomiast gdy w płycie głównej zainstalowany jest socket 939 lub AM2, jej taktowanie wynosi 1000 MHz (200x5). W rzeczywistości tak wysokie częstotliwości nie są potrzebne, gdyż szyna ta posiada przepustowość na tyle dużą, że nie ma różnicy w wydajności pomiędzy 600 a 1000 MHz.

Ostatnim dość ważnym pojęciem jest dzielnik – wartość która określa taktowanie pamięci. I w zasadzie w chwili obecnej tyle wystarczy, gdyż i tak zaraz do pojęcia dzielnika powrócimy.

Strona: Poprzednia 1 2 3 4 5 6 Następna
Zgłoś błąd