Neverwinter Nights 2

Nowy silnik Electron generuje ładną grafikę, jednak przez jego ograniczenia gra cierpi. Kto w ogóle wymyślił, żeby w dobie otwartych światów zrobić małe lokacje, które ładują się stanowczo za długo? Oprócz tego mankamentu z silnikiem nie jest tak źle. Efekty czarów są jednak jeszcze lepsze niż w poprzedniej części, a modele postaci i potworów zaprojektowane są z pomysłem.

Interfejs to całkowita samowolka autorów – nie przypomina żadnego ze znanych mi gier RPG. Wbrew pozorom okazuje się całkiem wygodny, a jeżeli nie, to możemy sobie wszystko poprzestawiać wedle własnego uznania. Ważne rozmowy także zostały przedstawione inaczej niż w klasycznych RPG – naszym oczom ukazują się dwa czarne paski na wzór panoramicznych filmów puszczanych na standardowym ekranie. Podkreśla to ich wagę, choć tak naprawdę nie wszystkie decydują o losach wszechświata z przyległościami.

NWN 2 to przykład gry, przy której przekład okazał się nieudolny. Do lektorów i tłumaczenia samego w sobie nie można mieć zastrzeżeń, jednak problem pojawił się w skryptach. Czasami zdarza się tak, że czytamy angielski tekst bądź ważna dla fabuły postać milknie na kilka sekund, omijając w swojej wypowiedzi kawałek tekstu.