MSI P67A-GD55

Płyta dla Sandy Bridge ze średniej półki

Podsumowanie

MSI P67A-GD55 jest ciekawą, choć niepozbawioną wad, konstrukcją. Zacznijmy jednak od zalet. Do nich bezsprzecznie możemy zaliczyć Setup, a szczególnie jego przejrzystość i łatwość obsługi. Cieszy możliwość wyboru języka polskiego, choć zauważyliśmy, że niektóre opcje nie są bezbłędnie przełożone z języka angielskiego. Na pochwałę zasługuje także dość dobry potencjał OC, szczególnie możność sporego (jak na możliwości platformy oczywiście) przetaktowania szyny.

Bardzo spodobały nam się wyprowadzone na laminacie płyty głównej punkty pomiarowe. Także do przycisków Power i Reset nie możemy się przyczepić. Co prawda chipset P67 nie jest przeznaczony dla overclockerów, ale takie dodatki są zawsze bardzo miło widziane.

Przejdźmy teraz do wad, których – niestety – jest całkiem sporo. Po pierwsze płyta nie potrafi dobrać odpowiednich alpha timingów, przez co też osoby nieobeznane z podkręcaniem pamięci mogą mieć problem z ustawieniem taktowania powyżej 1866 MHz. W prostej linii łączy się to z kolejną wadą. Tak zachwalana technologia OC Genie sprawuje się bardzo słabo. Płyta ani razu nie potrafiła dopasować ustawień w taki sposób, aby system był w pełni stabilny. Co więcej, za każdym razem timingi pamięci były zbyt wyżyłowane, co prowadziło w najlepszym razie do zawieszenia się systemu operacyjnego.

Dość osobliwym problemem jest zaniżanie przez płytę taktowania zegara bazowego. Przypadłość ta występuje nawet przy standardowym taktowaniu wynoszącym 100 MHz. Mamy nadzieję, że z kolejnymi wersjami BIOS-u problem ten zostanie całkowicie wyeliminowany.

Podsumowując, za cenę oscylującą w okolicach 550 zł otrzymujemy całkiem dobrze wyposażoną płytę główną, która przy normalnym użytkowaniu z pewnością nie sprawi nabywcy problemu. Jeśli jednak chcemy wycisnąć ze sprzętu coś więcej, powinniśmy poważnie zastanowić się nad jej zakupem.